Lente
2013



Rond deze tijd ziet men her en der moedereenden onrustig het kroost bewaken. Is ook wel nodig, want vooraleer dat kleine grut volmondig ‘kwak’ kan zeggen, wordt er nog al eens gekwakkeld. Het is één van die mooie dingen die bij een mooie lente horen.

Maar ook onze lente kwakkelt. We hebben het voorbije halfjaar al wat extremen gekend, en de maand mei doet daar niet voor onder. Hopelijk bestaat er een weerspreuk die zegt: ‘Kwakkelt het in mei, dan maakt de zomer ons blij.’

Het is bij Rosa van Lima echter geen kommer en kwel. Wel integendeel. Jan Geerlings bezorgde ons mooie stekken en knollen, de tulpen voor het paviljoen bloeiden kleurrijk, en bloeiden langer dan normaal, de lupinen en pioenrozen beginnen hun pracht te ontvouwen, de bijen zijn gezond en wel de winter doorgekomen, alsook de leden. Dat laatste is een voorrecht. En we koesteren het. Wim en Toon naderen de kaap van de negentig, anderen zijn de tachtig al gepasseerd. Tuinieren is blijkbaar gezond.

We ontvangen jonge(re) tuiniers met open armen. Een vereniging als Rosa van Lima biedt vele voordelen: alle voorzieningen zijn aanwezig, inclusief het materiaal, er is vakkennis en we helpen elkaar. Daar staat een maandelijkse zaterdagochtend tegenover waarop we klusjes allerhande fluitend en zingend tot een goed einde brengen. Er staat ook een verenigingshart tegenover: blij zijn dat je erbij hoort en die blijdschap met anderen delen. En ik kan je één ding verzekeren: er wordt nogal wat afgelachen tussen koffie en koekje, tussen peterselie en pastinaak.

De groentetuintjes staan weer vol. Dit jaar is voor velen vooral een aardbeienjaar. Ik toonde vorig jaar dat aardbeien biologisch en overvloedig kunnen groeien en daarenboven superlekker zijn. Ze hadden een smaak die je in de winkel niet koopt. Menigeen volgde dit jaar mijn voorbeeld. Het prachtige plantje staat nu – eind mei – volop in bloei en vanaf half juni zullen we de heerlijkste vruchten plukken. Overigens staan ook de bessen er uitbundig bij. Het wegblijven van nachtvorst is dan weer een van de voordelen van deze lente geweest.

Onder Antoons leiding zijn de eerste stappen in de stekkenkwekerij gezet. Het verliep niet altijd even vlekkeloos, maar het resultaat mag er uiteindelijk toch zijn. Honderden jonge dahlia’s staan klaar voor een nieuwe eigenaar; sommige stekjes plantten we al in de verenigingstuin. Het belooft dit jaar weer bijzonder mooi te worden met ruim honderd soorten dahlia’s. Vanaf augustus is eenieder welkom in onze pluktuin: voor een geringe donatie ga je weg met een bos van vijftien kleurrijke bloemen.

Aan de straat staat ons nieuwe naambord. Willem, ondertussen weer op pad, ergens tussen Canterbury en Rome, heeft een schitterend houtkunstwerk gemaakt. Het pronkt vóór de rhododendrons, onder de eiken. Hij mag trots zijn, onze pelgrim. Wíj zijn het zeker.

Op weg naar de oogst plukken we dus al veel geluksmomenten. Sporadisch houdt de regen ons thuis, maar dra neemt de drang naar wat getuinier ons weer mee naar de plek waar we gelukkig zijn. Laat de lente maar kwakkelen, wij zijn dartel als nooit tevoren.