Lente
2016



Ooit redetwistten twee mannen over de beweging van een vlag. Ten einde raad gingen ze naar een wijze man en vroegen hem: “Heer, ziet u die vlag daar wapperen? Volgens mijn vriend hier beweegt de vlag, maar volgens mij beweegt de wind. Wie heeft gelijk?” De wijze man dacht even na en antwoordde: “Misschien bewegen jullie gedachten.”

Het is in onze tuin niet anders. We zeggen dat de winter eerst te warm was, dat het voorjaar daarna te koud was en dat die eerste weken van mei onze een vroege zomer brachten. Wat maakt het uit? We kunnen dan wel hopen, verklaren, foeteren, uitleggen of jammeren, maar we kunnen ook proberen elke bijzonderheid te accepteren, erop in te spelen, ervan te genieten. We kunnen er dus anders naar kijken.

Neem bijv. het kleinfruit. Door het frisse voorjaar kwam de bloesem later en was er minder kans op nachtvorst. Meegenomen. Overigens wordt het een geweldig bessenjaar: de struiken zullen bijna zwichten onder het gewicht.

Fascinerend ook hoe de natuur inspeelt op veranderingen. Vlakbij broeden twee kerkuilenpaartjes. Omdat er meer muizen zijn, broeden ze meer eieren uit. En ook ons steenuilenkoppeltje heeft dit jaar vier jongen. Hopelijk vliegen ze deze keer allemaal uit; iets wat vorig jaar jammer genoeg niet lukte.

We zullen ook iets langer op onze eerste dahlia’s moeten wachten (al sneden we – o contradictie – op 30 mei al onze eerste Hillcrest Suffusion!). Gelukkig bloeiden de camelia, magnolia, tulpen en vergeet-mij-nietjes wat langer. Het aantal pioenrozen valt wat tegen, maar ik heb de indruk dat ze intenser geuren…

En ja, de dahlia’s. Het lange, winterse wachten is weer voorbij. De eerste scheuten zijn al bovengekomen, de zaailingen zijn al uitgeplant. Veel nieuwe soorten zullen er zijn, omdat een paar leden stad en land hebben afgezocht naar noviteiten.

We zullen uiteindelijk weer blij zijn, nee, gelukkig. Ook wanneer mensen langskomen om een bosje bloemen mee te nemen, om vragen te stellen, om ideeën uit te wisselen, om stiekem een beetje jaloers te zijn.

In september worden de Open Dagen het hoogtepunt van dit jubileumjaar. Zeker met de Nationale Kampioenschappen erbij. Het zal een streling voor het oog worden, al die prachtige bloemen op de vaas, al die bijzondere bloemstukken.

En, weer of geen weer, wind of geen wind, wat mij betreft mag dit jaar de vlag wat vaker uit!

Soms schrijven andere leden – gevraagd of vrijwillig – een stukje voor onze website. Hieronder vind je een bijdrage van Marjo, een graag gezien lid op onze tuin. Geniet ervan.

Lente in ons lome lustoord

In ons lome lustoord géén paradijselijke taferelen. Voor in de ene hand een boeketje Valeriaan, Zonnehoed of andere voorjaarsbloeier en in de andere een mandje aardbeien, mag er lekker doorgewerkt worden.

Groene vingers: hét gereedschap van Bart, Ria, Wim, Antoon, Hanneke………., kloeke kanjers met stoere namen. Met hun maatjes stoppen ze vol verlangen dikke Dahliaknollen en sterke Noord-Hollandse stekken in de grond. Prachtige bloeiers in de dop met chique namen als White Fantasy, Café au Lait, Gwyneth, Miss Kennedy………., toe maar!

Ze groeien maar door tot ze op hoge poten als ware dwingelanden iedereen in de tang nemen: ”Ik wil gediefd, gebonden, gestut, geplukt, geschikt”. Stelletje ijdeltuiten!

En steeds worden ze weer bewonderd: door leden, bezoekers, bijen en vlinders van Rosa.

Al 60 jaar lang.