Winter
2013



Het is nu 26 januari. We wachten nog steeds op de winter. De Elfstedentocht mogen we dit jaar zeker vergeten. Het voelt als een gemis, de vorst die we niet langer verfoeien, maar waarvan we hopen dat hij nóg strenger wordt. Dan kunnen we vogeltjes redden, zien we in gedachten duizenden schadelijke insecten sterven, moeten we niet uitwijken naar de Weissenzee, bevriezen we makkelijker onze lentelijke aspiraties.

Aan de andere kant: wat hebben we ons toch vermaakt in de tuin, de voorbije twee maanden. Bij droog weer troffen we elkaar in en om het paviljoen. We hebben opgeruimd, gespit, herschikt, afgebroken en gebouwd; onderwijl gekeuveld, gegekscheerd, gedroomd, gelachen, gedeeld, gemijmerd, gekonkelfoesd, verfoeid, gesakkerd, gemediteerd. Ook het sinterklaasfeest en de nieuwjaarsreceptie waren weer gezellig. Bestuurlijk stonden we niet stil: algemene vergadering voorbereid, huishoudelijk reglement aangepast, contacten met gemeente gelegd over het nieuwe bestemmingsplan waarin we zeker belanghebbende zijn.

Zo schrijven we gestaag verder aan ons sprookje van duizend-en-één dahlia. Toevallig is dat ongeveer het aantal dahlia’s dat je elk jaar aantreft. We willen ons dit jaar ook méér richten op de insecten in de tuin. Ik ben zelf een groot insectenhotel aan het bouwen, we zullen verschillende bijen- en vlinderbloemenmengsels uitzaaien, op vrije stukken zullen we heel vroeg al phacelia en klaver inzaaien. Waarom is natuureducatie niet een vast onderdeel van ons middelbaar onderwijs? Waarom wél Frans (overigens een prachtige taal) en techniek, en géén natuur? Ik voel het als een gemiste kans: juist in de natuur treffen kinderen geluk in zijn puurste vorm aan.

Wij, tuiniers, weten gelukkig al heel lang waar dat geluk te vinden is: we spitten het boven en harken het, we dieven en snoeien het, we dekken het toe met (glazen) zonnewarmte, we composteren het, we binden het op, we begieten het, we plukken het, we kuilen het in, we bewaren het voor de winter. Voor nu dus. En we genieten ervan, we delen het (uit), we benoemen het ook en we koesteren het als herinnering.

We weten niet wie onze site bezoekt en in welke mate we inspireren. Maar als je in de buurt bent, kom toch eens langs! Breng kinderen (op de boerderij hiernaast maken ze het heerlijkste ijs!), je fototoestel en een open blik mee. Laat je leiden door kleuren, geuren en geluiden. Gun jezelf in 2014 dit zuivere genieten.